غزل شمارهٔ ۲۳۰۲

برداشت: چشم ستاره صبح بر لب تو افتاد و از خجالت آن، قند دوباره آب شد.

برداشت: دل شب با روشنی سرمه‌ای درخشان می‌شود و هر کسی که قبل از طلوع آفتاب از خواب بیدار شود، می‌تواند نور ستاره صبح را ببیند.

برداشت: تا زمانی که نور آفتاب هنوز رنگ آبی صبح را به خود نگرفته، ای کودک شیرخواره، بخواب.

برداشت: زندگی‌ات را برای زیبایی‌های دلربا خرج کن، زیرا پیوند با درخشش و نور خورشید، به تو زندگی تازه‌ای می‌بخشد.

برداشت: در دل های پاک، قلب های زنده جایی برای نور و زندگی دارند. صبح مانند گهواره ای است که شیره شیر در آن خوابیده و انرژی و شادی را به ارمغان می‌آورد.

برداشت: در دریا و روی زمین، در شب ها، چشمی که مانند ستاره ها به تماشای صبح مشغول است، دلیل و نشانه ای از زیبایی می‌شود.

برداشت: پیران با نیت خالص و دور از هرگونه فریب، همیشه نظر درستی دارند. ای صائب، از مشورت و راهنمایی در زمان صبح غافل نباش.