غزل شمارهٔ ۲۲۸۸

برداشت: اگر با صداقت و صفا صورتت را به زمین بگذاری، در صبح روشن مانند خورشیدی که از خانه‌اش خارج می‌شود، درخشان خواهی شد.

برداشت: اگر در دل خود را از غم و اندوه شب پاک نکرده‌ای، تلاش کن که در روز جدید، مشکلات را از خود دور کنی و نور صبح را به چشمانت بیاوری.

برداشت: به تو از طریق دعا و نیایش، نجاتی مانند کشتی نوح داده‌اند تا بتوانی از این دریاچه‌ی پرخون عبور کنی و به سلامتی به ساحل برسی.

برداشت: انجام دادن کارهای عبادی و بندگی مختص جوانی است، پس در دوران پیری انتظار آن را نداشته باش. در شب تاریک، در مسیر زندگی پیش برو که صبح روشنی برای توست.

برداشت: در دل شب‌های طولانی، نخل آرزوها را بکار، تا با کمک شانس و اقبال، به صبحی پر از موفقیت برسی.

برداشت: زنگ غفلت را از دل خود برطرف کن، مانند یک دست که با افسوس به آیینه صبح نگاه می‌کند و رد آن را دیده و می‌فهمد.

برداشت: وقتی که به جایی که دوستش داری می‌روی، باید از قلب خودت نیز یاد کنی. این رنگی که به دستت زده‌اند، هیچ‌گاه ثابت نمی‌ماند و ممکن است با شب به پایان برسد و صبح دوباره باز شود.

برداشت: در شب‌هایی که بدون خواب می‌گذرانید، باید بر تلخی و سختی‌های آن صبر کنید تا در نهایت، مانند خورشید درخشان، صبح با خوشی و شیرینی از راه برسد.