غزل شمارهٔ ۲۲۸۶

برداشت: موجی که از پریزاد (دختران پری‌زاد) به راه افتاده، به منزله‌ای از زیبایی و سرزندگی صبح است. این صبح، مملو از نیکی و سرور است که به آرامی و با لطافت به ما می‌رسد.

برداشت: هر کسی که آرامش و امنیت را در خانه خود پیدا کند، می‌تواند به سرعت و انرژی مانند خورشید درخشید و به زندگی‌اش رنگ و روشنی ببخشد.

برداشت: تخم اشکی را بپاش، خوشه‌ای از آه را درو کن، و از مزرعه‌ای که در آن دانه‌ای نیست، بی‌خبر نگذَر.

برداشت: در جایی که من حضور دارم، کشتی ای هست که در دریا شنا می‌کند، اما ساحل برای او قسمت مختص دیوانه‌وار صبح است.

برداشت: دل ما پر از درد و غم است، شبیه میکده‌ای که در آن خون جگر را می‌خورد. صبح که رسیده، مانند شفق، پرچم سرخی به در خانه‌مان زده شده است.

برداشت: در دل ما چیزی جز ناراحتی و دیوانگی وجود ندارد؛ مانند خورشید که به دور می‌چرخد، صبح به میخانه می‌رسد.

برداشت: اگر از مسیر اصلی منحرف شوی و فقط به صحبت کردن بپردازی، هر کسی که به خواب شکرین رفته و از حقیقت دور است، تنها به داستانی از صبحگاه خواهد رسید.

برداشت: از مسیر نرو مانند بچه‌ها که به شیرینی خواب می‌رسند. آب را در نهایت از گریه‌ی شادمان صبح بیاور.

برداشت: کسی که با صداقت و خلوص نیت به پرستش و خدمت به معشوق می‌پردازد، در واقع تحت نور و حمایت خورشید قرار می‌گیرد و به مقام عالی و روشنایی دست پیدا می‌کند.

برداشت: ای کسی که قلبت از تاریکی و تلخی مانند شب شده است، می‌توانی به دو پیمانه صبح به شکری تبدیل شوی.

برداشت: دل شفاف و دل‌گرم، مهیا برای عشق است؛ زیرا پروانه در صبح به مهر خورشید نیاز دارد.

برداشت: با روی خندان در این مهمانی حاضر شو، زیرا همه ذرات این جهان در حال لذت و شادی هستند و تمام وجودشان از شراب صبحگاهی سرشار است.

برداشت: دوست‌هایی که در سختی‌ها جانفشانی کرده‌اند، با خون دل خود شسته شده و آرامش یافته‌اند، اما کسی که نمی‌داند چه‌طور از طریق محبت و دوستی به آرامش دست یابد، نمی‌تواند درک کند که صبح، نماد تازه‌ شروع‌ها و امیدهای نو است.

برداشت: اگر دل روشنی داری، می‌توانی از در خانه صبح به راحتی عبور کنی؛ در دل تو امید و روشنایی وجود دارد.