غزل شمارهٔ ۲۲۷۸

برداشت: در پیشانی هیچ‌کس نشانه‌هایی از نیکی و درستی نمی‌بینیم، تنها نشانه‌هایی از نیکی در ریش و دستار باقی‌مانده است.

برداشت: بسیارند کسانی که بدون کفن به خاک خواهند رفت، اما اگر چنین می‌خواهند، ممکن است به بزرگ و با شخصیت تبدیل شوند.

برداشت: زمان پاکسازی دل‌ها فرارسیده، اما لباس‌ها کهنه و در هم تنیده شده‌اند، و کار اصلاح و بهبود مورد نیاز است.

برداشت: جبهه پرهیزکاران مانند نامه‌ای است که برای افراد با دل و جان درک می‌شود و آن‌ها نیازی به حرف‌های دیگران درباره خوبی‌ها و رفتارهای درست ندارند.

برداشت: عشق و محبت زن به همسرش از بیان شایستگی‌های او مهم‌تر است، چون هیچ نشانه‌ای بر ناپاکی و فسق او قوی‌تر از این علاقه نیست.

برداشت: تلاش کن مانند عارفان در پاکسازی درون خود، چرا که تنها پاکی ظاهری نمی‌تواند ارزش واقعی را در بازار نیکی‌ها ایجاد کند.

برداشت: افرادی که از آسیب‌های ریا آگاهند، فعالیت‌های نیک و صالح خود را از نگاه دیگران پنهان می‌کنند.