غزل شمارهٔ ۲۲۷۱

برداشت: به چه مدت از آرزوی داشتن ثروت و گنج ناله و آه خواهی کشید؟ تا چه زمانی دور و بر مار و بوی آن بگردی به امید یافتن گنج؟

برداشت: اگر بارها پوست را ترک کنی و از خودت جدا شوی، مانند ماری که پوستش را می‌ریزد، چشمان تو به تنهایی و بدون حجاب، نمی‌تواند به گنجینی توجه کند.

برداشت: هر کسی که در مسیر زندگی قدم می‌زند، الزاما به هدف خود نمی‌رسد. بسیاری از افرادی که در این راه تلاش کردند، در نهایت به خاطر آرزوی دستیابی به ثروت و موفقیت، ناکام مانده و به خاک سپرده شدند.

برداشت: نمی‌توان با بحث و جنجال از حاکمان و عالمان به مقام و نعمت رسید؛ کسی نمی‌تواند از گفتگو با کسی که در دستش ثروت و گنج است، بهره‌مند شود.

برداشت: انبیا مانند لوحی هستند که گنجینه‌های الهی را در خود دارند. بدون این راهنمایی الهی، از جستجوی گنج واقعی دوری کن و احتیاط کن.

برداشت: ای کاش چشمان تو به این ویرانه نیفتد، چون به یکباره خسارت بزرگی را به بار خواهد آورد. تو با نگریستن به اینجا، این بی‌نتیجه و بی‌ارزش را به گنجی با ارزش تبدیل می‌کنی.

برداشت: هرچند دستیابی به گنجینه به تلاش و کوششی وابسته نیست، اما تا زمانی که امکان دارد، از جستجوی آن دست نکش.

برداشت: اگر در دام اژدها نروی و خود را در خطر نیاندازی، هرگز نمی‌توانی به آرزوها و خواسته‌های دلخواهت دست یابی و از زیبایی‌ها و نعمت‌ها بهره‌مند شوی.