غزل شمارهٔ ۲۲۵۹

برداشت: زمانی که فردی مانند غنچه تازه‌گشوده صحبت می‌کند، گویی شیشه‌ای از شراب در دست دارد. اما وقتی دلش از افکار سنگین و نگرانی‌ها پر می‌شود، باز هم آن شیشه شراب را در دست دارد.

برداشت: از بررسی عمیق و فکر و ذهن خود نمی‌توانی به نتیجه‌ای دست یابی، زیرا هر شعله‌ای که از این تلاش و کوشش برمی‌خیزد، مانند تیشه‌ای است که شیشه‌های شراب را می‌شکند.

برداشت: قدرت و زیبایی چشم‌های غزالان در حالت مستی، چه ارزشی دارد وقتی که چشمان شیر در این جنگل، مانند شراب در بطری زیبا و شفاف است؟

برداشت: نگاهت را از تماشای دل پر از غم دریغ نکن، زیرا هر حبابی که در این جام وجود دارد، نشان‌دهندهٔ زیبایی و لذت است.

برداشت: اگر تو در سر خود خیال و لجبازی داری، من به خاطر عشق و شوق، دیوانه‌وار به سرم زده‌ام و مانند شراب در رگ‌هایم جاری است.

برداشت: با جرات و قدرت، محدودیت‌ها و مانع‌های زندگی را زیر پا بگذار و به آزادی و خوشحالی واقعی دست پیدا کن، چرا که در این عمل، پیروزی و لذت نهفته است.

برداشت: من که بار سنگین غم و رنج را بر دوش دارم، در برابر چرخ زمانه که به عتاب و سرزنش می‌پردازد، شراب را به صورت تکه‌های شیشه می‌بینم.

برداشت: عشق در دل زخم‌ها و غم‌ها جا دارد و به مانند شیشه‌های شراب، گاه زیبا و گاه شکننده است.