غزل شمارهٔ ۲۲۴۵

برداشت: به نظر می‌رسد که او همیشه در فکر من است و هیچ وقت از یادم نمی‌رود. حتی یک لحظه هم نمی‌توانم از اشتیاق و هیجان او دور باشم.

برداشت: هیچ چیزی ترسناک‌تر از در افتادن در دهان اژدها نیست، اما حال‌وهوای کسی که مست است و بی‌پروا شده، حتی از این نیز فراتر می‌رود.

برداشت: خنده‌ای که از دل برمی‌آید، مانند نور درخشانی است که در دل می‌تابد و این نشانه‌ای از روحی شاداب و پر نشاط است. این حالت همچون کوه طور نیست که در آن سکوت و جدیت حاکم باشد.

برداشت: بدگویان هیچ کنترلی بر زبان خود ندارند، همانطور که زنبور نمی‌تواند نیش خود را انتخاب کند.

برداشت: اگر چین و چروکی بر پیشانی تو نباشد، آیا این بدان معنی است که زیبایی ابروهای تو کمتر از آن است که معروف شده‌اند؟