غزل شمارهٔ ۲۲۳۴

برداشت: من از کبابی که میل دارم دور نیستم، چرا که در شراب هم به نوعی کباب وجود دارد.

برداشت: مانند آن که مرغابی، جان من در دنیای آب است، در نظر من جهانی که بدون شراب باشد، همچون سرابی بیش نیست.

برداشت: هر آهی که از دل برمی‌آید، به مانند شعری است که به زیبایی و با انتخابی خاص بیان شده است. این احساسات عمیق و واقعی، نظیر ستاره‌ای در آسمان درخشان و برجسته‌اند.

برداشت: شعله‌ای که بر بال سمندر می‌رقصد، چگونه می‌تواند به رخ او آسیب بزند وقتی که او خود را پشت نقابی پنهان کرده است؟

برداشت: اگر خطاها را از درک خود دور کنی، به این معناست که فکر صحیح به درستی فکر می‌کند.