غزل شمارهٔ ۲۱۷۸

برداشت: اگر در جهان کسی همدلی و همرازی وجود داشته باشد، در زیر آسمان مشهود نیست و اگر کسی هم مدافع و یاری‌دهنده‌ای وجود دارد، در پس پرده غیب و ناپیداست.

برداشت: در زندگی به دنبال چیزهایی که از دست رفته‌ یا کمبودها هستی، اما فراموش نکن که تا زمانی که نفس می‌کشی، باید به یاد خدا و ارتباط با او باشی.

برداشت: در دل مجروحی زخمی وجود دارد که الماس در آن ریشه دوانده است و نشان‌دهنده‌ی وجود آرزوها و تمایلاتی در آنجا است.

برداشت: مراقب باش که مانند طعمه‌ای در حرم، از خیابان خرابات خارج نشوی، زیرا تا زمانی که نگهبانی وجود دارد، پا به بیرون نگذار.

برداشت: مرغی که در قفس است، حتی اگر در قفس باشد، فضای گلزار بهشت برایش جذاب است.

برداشت: وقتی جاری شدن سیل قوی و سریع است، برآمدگی‌ها و موانع در مسیرش مشکلی ایجاد نمی‌کند. اگر در راه ما گیاهان بی‌ارزش و خارهای زیادی وجود داشته باشد، اهمیتی ندارد.

برداشت: در دل longing، آرامش واقعی وجود ندارد و احساس ناامیدی است. هر جا که باشی، زمانی که به خواسته‌های خود نرسیده‌ای، مانند زهر تلخی است.

برداشت: اگر دل آدم بی‌عشق و کشش باشد، هرگز نمی‌تواند ناله و فریادی سر بدهد. این نشان می‌دهد که حتماً کسی هست که به داد دل می‌رسد.

برداشت: زندگی مانند فصل خزان کوتاه و زودگذر است و تنها در این زمان محدود فرصت داریم. اگر در زندگی گذشته یا آینده‌ای وجود داشته باشد، باید از همین لحظه‌های ارزشمند بهره‌برداری کنیم.

برداشت: گاهی اوقات مستمعان از صائب درخواست دعا می‌کنند، اگر کسی نیاز به دعا داشته باشد.