غزل شمارهٔ ۲۱۶۵

برداشت: هیچ دلی نیست که از عشق رنجی نکشیده باشد، این عشق مانند سیل خروشان به هر گوشه و کناری سرک کشیده است.

برداشت: ای غنچه‌ای که خندان هستی، با حیا باش زیرا شبنم هنوز صدای شیرین و خنده‌دار گل را نشنیده است.

برداشت: ضروری نیست که برای به دست آوردن دل دیگران اینقدر عجله کنیم. زلیخا هم برای رسیدن به یوسف اینگونه هشیارانه ندویده است.

برداشت: در سکوت و آرامش، هیچ نشانه‌ای از پشیمانی و افسوس وجود ندارد، زیرا لب‌های کسی که از جام مشروب نچشیده است، بی‌درد و بی‌غصه‌اند.

برداشت: نفس تو هم مانند مشک خوشبو، بارها و بارها از مغز غزالان ختن عطر افشانی کرده است.