غزل شمارهٔ ۲۱۶۱

برداشت: هیچ جای زمین دیگر جانی پرشور و زندگی باقی نمانده است، و حتی قطره ای از کاسه معروف منصور هم به جا نمانده است.

برداشت: دل مردم جهان به زنگار آغشته شده و هیچ نوری در آینه وجود ندارد که به آن بنگرد.

برداشت: از شیرینی‌های مصر که شکر بود، امروز جز رد پای موریانه چیزی باقی نمانده است.

برداشت: پیمانه ثروتمند پر از آواز و سر و صداست و از کاسه بی‌خبر کاملا خالی شده است.

برداشت: از تلخی دشنام، شیرینی نزدیکی دل با نگاه باقی مانده است.

برداشت: از آن شهدی که زندگی را شیرین می‌کند، برای صائب، جز نیشتری از زنبور باقی نمانده است.