غزل شمارهٔ ۲۱۳۲

برداشت: آدم خردمند و عاشق، به چه چیزهایی دل خوش کرده است؟ زیبایی و بازی‌های نور در پنجره، چه می‌تواند باشد؟

برداشت: تا زمانی که رشته جان به تعلقات و وابستگی‌ها گره خورده است، تصور اینکه بتوان به سادگی از این حالت رهایی یافت، چه خیالی است؟

برداشت: وقتی رنگ می از درد خالص شده و پاک شده باشد، آیا تصور عبور از شیشه‌های آسمان ممکن است؟

برداشت: برای رسیدن به سلامت و موفقیت، باید هم دانش و هم عمل داشته باشیم. بدون وجود بال و پر، پرواز کردن و فرار از مشکلات تنها یک خیال و تصور است.

برداشت: خورشید بی‌نوا از آن جمع به زمین آمد و دست من به آن سمت دامن چه آرزوهایی دارد؟

برداشت: وقتی عشق نسبت به پیراهن یوسف بی‌رحمانه عمل می‌کند، نشستن در پرده ناموس چه تفکری است؟

برداشت: در جایی که آسمان و در کل جهان هیچ زمانی آرامش ندارد، چه جایی برای فکر کردن به شکست است؟

برداشت: تا زمانی که مانند نعلین دور خودت را نپوشانی، فکر سفر به سرزمین امن و آرامش برای دو جهان چه معنایی دارد؟