غزل شمارهٔ ۲۰۶۸

برداشت: اگر انسان دارای اخلاق خوب باشد، دیگر نیازی به بلندپروازی و تلاش زیاد ندارد. زمانی که شخصی با روی خوش و دل باز باشد، نشان از ارزشمند بودن اوست.

برداشت: افراد پیشرو و موفق می‌توانند به کسانی که در جایگاه پایین‌تری هستند کمک کنند. اگر کسی به‌درستی در مسیر هدایت قرار گیرد، گویی سنگی را در جاده‌ای نمایان ساخته که به دیگران راه را نشان می‌دهد.

برداشت: اگر قادر به باز کردن گرهی نیستی، خودت هم نباید مشکل‌ساز شوی. با در نظر گرفتن اینکه دستت نمی‌تواند کمکی کند، بهتر است نگرشی خوش‌بینانه و گشاده داشته باشی.

برداشت: حالت من مانند کودک نوپایی است که هنوز در میدان زندگی تجربه‌ای ندارد. من کنترل زیاد و اراده‌ای برای تصمیم‌گیری ندارم، به مانند اینکه برای یک کودک دریدن نرم است و نمی‌تواند به درستی اقدام کند.

برداشت: اگرچه لقمه‌ای بزرگ و پرچالش مانند کوه قاف وجود دارد، ولی اگر تو از دهان خود چیزی بگویی یا انجام دهی، چیزی بیشتر از آن نخواهد بود.

برداشت: زندگی شبیه یک چرخه است و افرادی که از دنیا رفته‌اند، در حقیقت مانند عیسی هستند که اگر هم از خر پیاده شوند، همچنان پیاده نمی‌شوند. یعنی این افراد به نوعی دیگر از دنیا رفته‌اند و وجودشان همچنان در جریان است.

برداشت: اگر کسی اراده‌ای بلند و هدفی بزرگ داشته باشد، حتی اگر به زمین بیفتد و به خاک بیفتد، هرگز شکست‌خورده به حساب نمی‌آید.