غزل شمارهٔ ۲۰۲۵

برداشت: در تلاش برای نگهداری و حفظ بدن، این همه نگرانی و تردید چرا باید وجود داشته باشد؟ در نهایت، جز شکستن و از بین رفتن، چه سرنوشتی برای این جسم در حال زوال وجود دارد؟

برداشت: عمر دوباره از صبح آغاز شد و به زوال رسید. این همه لرزیدن تو به خاطر چیست که به زوال نزدیک می‌شوی؟

برداشت: وقتی که دل و جان صاف و خالص هستند، فردی که در آن‌ها زندگی می‌کند دیگر هرگونه نقص و عیبی نخواهد داشت. پس دلیلی برای نگرانی از مشکلات جسمانی و یا غصه‌ها وجود ندارد.

برداشت: زیر آسمان، چه چیزی وجود دارد جز چند نمونه؟ در رویاها و خواب‌ها، جز خیال و تصویرهای ساختگی چیزی نیست.

برداشت: به نظر می‌رسد که عید و نوروز دوباره فرا رسیده است، اما به جز گذراندن ایام و سپری شدن روزها و سال‌ها، چه معنی دیگری برای زندگی وجود دارد؟

برداشت: عزم و اراده‌ی قوی، به انسان قدرت و شکوه می‌دهد. اگر کسی در تلاش است، چرا باید فقط به آرزوی پرواز فکر کند؟

برداشت: اگر به دنبال جواهر و ارزش درون خود هستی، کافی است که آن را به نمایش بگذاری. اگر حالتی در وجود تو هست، نشان دادن آن چه ضرورتی دارد؟

برداشت: اگر آن شاخ گل از چمن عبور نکرده، پس این آبی که بر روی گل نشسته چیست؟

برداشت: اگر اهل معرفت و حال نشوند به حرف‌های بیهوده و جنجال توجهی نکنند، صائب بگو که این حرف‌ها و جنجال‌ها نتیجه‌اش چه خواهد بود؟