غزل شمارهٔ ۱۹۸۶

برداشت: لبخند تو باعث شده که پرده گل پاره شود و آینه از زیبایی صورت تو، گل‌هایی را به عنوان هدیه از خورشید بچیند.

برداشت: نگاه تو می‌تواند زخم‌های قدیمی را دوباره زنده کند، گویی این گل لاله از دل آتش بیرون آمده است و احساساتی عمیق را به یاد می‌آورد.

برداشت: سرنوشت سختی برای ما رقم خورده است که باعث شده سرمه‌ات به گوشه ابرویت برسد.

برداشت: تو نمی‌توانی دردی که دارم را درمان کنی، ای مسیح؛ این روش را لبخند او به وجود آورده است.

برداشت: ما روشنایی و قدرت را به غیرت و شجاعت خود پیوند زده‌ایم و زیبایی و لطافت در عرصه زندگی ما سکونت دارد.