غزل شمارهٔ ۱۹۸۵

برداشت: هر کسی که گردن او را ندیده، فقط داستانی از روز قیامت را شنیده است.

برداشت: جهان در شگفتی و تماشای قامت زیبای او قرار دارد، این خبر در همه جا پیچیده و همه جا را در بر گرفته است.

برداشت: آب حیات برای او شیرین نبود؛ زیرا هر کسی که از آن لب زیبا و خوش‌رنگ نوشیده است، به حالتی خوش و مست درآمده است.

برداشت: به جز تلخی سبز من که تحت تاثیر خط تیره و سیاه قرار گرفته، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند آن رنگ جذاب و طبیعی را که چشم دیده، بیافریند.

برداشت: خون‌هایی که به رنگ مشک درآمده، دل آدم را تیر و سیاه می‌کند. از آن فرد پست و حقیر دوری کن، زیرا او به سلطنت و قدرت دست یافته است.

برداشت: شمع نشانه آرامش و زیبایی مجلس است؛ تا زمانی که دل‌ها شاد و آرامند، دنیا نیز در آرامش به سر می‌برد.

برداشت: کسی که سرش را به درون بورس برده است، مانند غنچه‌ای است که در بهار از برگ بیرون می‌آید و از فیض و زیبایی آن لذت می‌برد.