غزل شمارهٔ ۱۹۵۸

برداشت: از زمانی که تو رفته‌ای، گل‌ها در باغ به هم ریخته‌اند و منتظر نشسته‌اند تا فرصتی پیدا کنند و شکوفا شوند.

برداشت: پنهان کردن عشق و دل دادن به آن کار آسانی نیست؛ چرا که یوسف به خاطر همین موضوع به زندان افتاده است.

برداشت: در زمانه‌ای که عشق ما به خطر افتاده، دریا آرام است و طوفانی وجود ندارد.

برداشت: آیا کسی را می‌شناسید که در دل بیابان قدم بگذارد؟ مدتی است که این دل‌دیوانه در بیابان تنها نشسته است.

برداشت: در مسیر تواضع و فروتنی، هیچ مانعی وجود ندارد و این گرد و غبار بر روی بساط سلیمان قرار دارد.

برداشت: مدتی است که غم و درد روزگار ما در انتظار روشنایی و امید نشسته است.

برداشت: از حال دلم نپرس، چون نمی‌توانی بفهمی که چه حالتی دارم. انگار دیوانه‌ای در بین بچه‌ها نشسته و هیچ کس متوجه نیست.

برداشت: اگر سینه صائب به تپش و هیجان افتاده، نشان‌دهنده این است که در چشمان او اندیشه و تفکری عمیق و پرتحرک وجود دارد؛ به گونه‌ای که حتی دریاها و مکان‌های وسیع نیز آرام و بی‌حرکت شده‌اند.