غزل شمارهٔ ۱۸۹۷

برداشت: عشق کسی که به اعماق احساسات پی برده، برای یک دیوانه و بی‌خبر از دنیا زیباتر است. همچنین، داشتن یک گنج و ثروت در یک مکان خراب و بی‌سر و سامان، به مراتب دلپذیرتر از داشتن آن در یک جای دیگر است.

برداشت: از میان افرادی که به دور کعبه می‌چرخند، نزدیک شدن به شمع و چرخیدن دور آن، برای پروانه بسیار دل‌انگیزتر است.

برداشت: آیا نشنیده‌ای که گاهی اوقات سنگ‌ها هم در برابر یکدیگر ترک می‌خورند؟ جنون و دیوانگی برای دیوانگان، لذت‌بخش‌تر از حالت عادی است.

برداشت: باران از ابرهای سپید می‌بارد و تازگی و شادابی آن بیشتر از حالتی هوشیار و منظم است و جریان مستانه و شگفت‌انگیز آن زیباتر به نظر می‌رسد.

برداشت: در دل ابر، آفتاب قدرت بیشتری برای بخشش و روشنایی دارد، اما دیدن چهره محبوب از پشت پرده، زیباتر و دلپذیرتر است.

برداشت: اگرچه ایستادگی شمع در بزم جالب است، اما شتاب و حرکات عاشقانه پروانه در سوختن دل‌انگیزتر است.

برداشت: در مواقع نیاز، دوستی که آشناست به ما کمک می‌کند، ولی وقتی در بیگانگی هستیم، خواستن کمک از شخصی ناآشنا، دلپذیرتر به نظر می‌رسد.

برداشت: مستمندان نمی‌توانند به لطافت و زیبایی هوای بهار دست یابند، زیرا در این فصل، توبه و بازگشت به خود از نوشیدن شراب لذت‌بخش‌تر است.

برداشت: در راهی که به خداپرستی می‌انجامد، نعل واژگون (بد) به مانند تیغی است که در بُریدن مسیر کمک می‌کند، و این برای کسی که به عشق و پرستش خدا می‌پردازد، دلنشین‌تر از هر صنمی است.

برداشت: در این دامگاه، دانه‌هایی که برای صید وجود دارد، از تسبیح صد دانه‌ای که زیباتر است، بهتر نیستند.