غزل شمارهٔ ۱۸۹۱

برداشت: هر زمان که در حضور کسی هستیم که درد و رنجش را به درمان تبدیل کرده، هر لبخندی که بزنیم به اندازه زخم عمیق و واقعی به نظر می‌رسد.

برداشت: مراقب باش که زخم قلبت را ترمیم نکنی، چون این شکاف قفس به باغی زیبا نزدیک است.

برداشت: دوری از مردم نظیر کشتی نوح است که در برابر طوفان‌های پرخطر از امنیت برخوردار است. در واقع، دوری از جمعیت مانند دلیلی برای حفظ امنیت در برابر مشکلات و چالش‌ها می‌باشد.

برداشت: این اعتبار و آبرویی که برای خود به دست آورده‌ای، به اندازه‌ای ارزشمند است که هر قطره‌اش در مقایسه با چشمه حیات و زندگی حیوانات برابری می‌کند.

برداشت: در نگاه کسی که دچار سختی و ناامیدی است، صبح وطن و شب غریبی هیچ تفاوتی ندارد.

برداشت: محبت و خوبی‌های دنیا همانند نوازش ملایمی هستند که از دوستی نشأت می‌گیرد، اما گاهی اوقات دشواری‌ها و مشکلات نیز مانند سیلی محکم و بی‌رحم از طرف همان دنیا به انسان تحمیل می‌شوند. این نشان می‌دهد که در زندگی همواره باید انتظار دو جنبه خوب و بد را داشته باشیم و هر کدام می‌توانند در یک زمان و از یک منبع به ما برسند.

برداشت: افراد بخل ورز به راحتی نمی‌توانند به خواسته‌های خود برسند و اگر بخواهند به هدفی دست یابند، باید از دیگران دوری کنند. در واقع، کسانی که خسیس هستند، به نوعی مانند دربانی می‌مانند که مانع ورود دیگران به قلمرو خود می‌شود.

برداشت: چون من مانند مورچه‌ای کوچک و بی‌مقدار نیستم، بار و مسئولیت من بر دوش زمین است و این مقام و منزلت من با مقام سلیمان برابر است.

برداشت: کسی که در زندگی و مرگ تنها به فکر نام و آثار خود باشد، در واقع تفاوتی با حیوان ندارد و به دنبال معنای واقعی زندگی نیست.

برداشت: گروهی که تفرقه و اختلاف را در ذهن من به وجود می‌آورد، در خواب‌های آشفته‌ام مانند یک کابوس به نظر می‌رسند.

برداشت: در ارتباط با میهمان، مهمان باید با صداقت و شجاعت از میزبان انتظار نداشته باشد که خیلی به خود زحمت دهد یا خود را به زحمت بگذارد.

برداشت: در برابر مشکلات زندگی ناامید نشو و با نیش و کنایه به زبان خود حمله نکن. هر چه که بگویی، باید با دقت و آگاهی بیان شود، چرا که نقد و بررسی کلمات همانند سوهان زدن به یک سطح صاف است.

برداشت: هرگونه پیوندی که به خاطر شرم و حیا برقرار شده باشد، موضوعش را فراموش کن، زیرا چنین رابطه‌ای در مقایسه با جدایی، ارزشی ندارد.

برداشت: هر قلبی که در آن درد و شوق عشق وجود دارد، به اندازه‌ی صدها گلستان ارزشمند است.