غزل شمارهٔ ۱۸۷۷

برداشت: از ناله و افسوس، حسن (زیبایی) در خطر جدی قرار دارد، زیرا زیبایی تو مانند چراغی است که از حمایت و محافظت بهره‌مند است.

برداشت: هر دلی که در آن صدای ناله نی وجود نداشته باشد، از نسیم قیامت بیدار نخواهد شد.

برداشت: آفتاب با تابش خود ذرات را شاداب و زنده می‌کند و این شادی و روشنی برای کل جهان کافی است.

برداشت: نگرانی دل ناشی از آرزوهای طولانی است و هر مشکلی که پیش می‌آید، دین در سایه حمایت خداوند قرار دارد.

برداشت: در مسیر عشق، ناامیدی و غم برای همراهان وجود دارد، اما گرمای عشق همچون چراغی راه را برای آنان روشن می‌سازد.

برداشت: اگر مروارید در صدف دچاره‌ی لغزش و آسیب شود، دیگر زیبا و دلپذیر نخواهد بود. پس از مشکلات و تنگناهای زندگی نباید شکایت کرد.

برداشت: شکایت از دشمن پست و بی‌ارزش، انتقاد از عقل نیست، چون اگر بخواهم از چرخِ تقدیر گلایه کنم، این شکایت بی‌پایان خواهد بود.