غزل شمارهٔ ۱۸۷۰

برداشت: بیداری افرادی که دلشان تاریک است، در واقع همان غفلت است. عبادتی که از روی بی‌خبری انجام می‌شود، همانند یک خواب است که نشانه‌ای از توجه و آگاهی نیست.

برداشت: افراد زاهد و خشک نمی‌توانند قلب خود را از غبار نگرانی و اندوه پاک کنند. در حالی که برای کسانی که دل‌های مرده دارند، زندگی و آرامش در این دنیا مانند تابوتی است که به آنها راحتی می‌دهد.

برداشت: برای طواف دور کعبه، شرط اصلی عشق و دل‌باختگی است، حتی اگر امکانات و توانایی مالی نداشته باشی. اما برای ورود به گل و عالم مادی، داشتن استطاعت و توانایی لازم است.

برداشت: آبی که سبب بخشیدن زندگی ابدی به خضر شد، در واقع در دست نیروی شهادت و فداکاری قرار دارد.

برداشت: شیطان همیشه آماده است و هر عادت ناپسند ادامه پیدا می‌کند. آنکه به عادت‌هایش وابسته است، در واقع در دام آن عادات گرفتار شده است.

برداشت: به جز دل شکسته‌ام، هر کجا که تنها باشی، جایی برای معروف شدن و شناخته شدن وجود دارد.

برداشت: در زندگی اگرچه ممکن است هر چیزی را نتوان به دست آورد، اما باید دانست که امروز تنها وسیله‌های گفت‌وگو و ارتباطات هستند که اهمیت دارند و می‌توانند ما را به هدف برسانند.

برداشت: از ماه مصر، خبری از صلح و آرامش به گوش می‌رسد، اگرچه این مطلب از طرف کسی است که به لطف و بخشش معروف است.

برداشت: جهان برای کسی که به زمان و ساعت پایبند است، مانند دریچه‌ای کوچک و تنگ می‌نماید، در حالی که در واقع وسیع و گسترده است.