غزل شمارهٔ ۱۸۱۶

برداشت: شراب دوساله هم به اندازه جوانی شاداب و سرزنده است و شراب کهنه هم از عمر جاودانی چیزی کم ندارد.

برداشت: چه کسی دوباره موضوع توبه را پیش کشیده است؟ وقتی که در دنیای خوشی و لذت، جایی برای این چیزها وجود ندارد.

برداشت: از راه حقیقت کلام منحرف نشو، زیرا هیچ دانشی مانند علم حال و مزاج انسان اهمیت ندارد.

برداشت: چگونه می‌توانم با نوشتن، احساس وابستگی و اشتیاق تو را بیان کنم؟ زیرا شعله‌ی پنهان درد و سوز من قابل بیان نیست.

برداشت: از تحت تأثیر کسی که فقط به ظاهر و ظواهر اهمیت می‌دهد، دوری کن. مراقب باش که آبروی تو کمتر از آب زندگی نیست و باید به آن اهمیت بدهی.

برداشت: سرت را از دامن چَه بیرون نیاور، زیرا یوسف (منظور گنج یاب) در دل کسانی که در سختی‌ها فرو رفته‌اند، جایی ندارد.

برداشت: پرنده‌ام را به شاخه‌های قفس بسپارید، زیرا دیگر جایی برای پرواز ندارم و شکست‌هایم مانع از پیدا کردن آشیانه‌ای برای من شده است.

برداشت: به دیگران طعنه نزن، چون از درد و رنج خود بی‌خبر هستی. زیرا ابراز احساسات و عشق، به مانند برف پاشیدن، نیازی به ناز و ادا ندارد.

برداشت: به گردن می‌گیرم که در جای دوری که پرندگان mythical زندگی می‌کنند، آرامش و سکوتِ واقعی در دنیایی که هیچ نشانه‌ای از آن نیست، وجود ندارد.

برداشت: به جایی برو و ساکت بمان، صائب جان، زیرا اکنون زمان مناسبی برای بیان نکته‌ها و دانستن نیست.