غزل شمارهٔ ۱۷۵۵

برداشت: هیچ کسی به خاطر نیم تماشا یا زیبایی یک نفر، جهانی را به هم نریخته و هیچ کسی فقط به خاطر یک پیاده نظام، ارتشی را به هم نیاورده است.

برداشت: چشم زیبا و بازیگوش تو باعث به هم ریختن وضعیت صبر و آرامش شده است، به طوری که با یک نگاه تو، حتی کشوری نتوانسته است این‌طور به هم بریزد.

برداشت: من به بلبل تصویر بسیار رحم می‌کنم، چرا که این پرنده در هوای تو نتوانسته بال و پرش را به اهتزاز درآورد.

برداشت: فضای خانه مانند حبابی بود و دشمن من نتوانسته است جشن و شادی‌ام را به هم بریزد.

برداشت: به خاطر علاقه‌ام به تو، دو دنیای مختلف را به هم ریختم و این شادی را به وجود آوردم، زیرا هیچ چیز دیگری نتوانسته است این‌چنین با هم ترکيب شود.

برداشت: کسی که دیوانه‌وار به دنبال لذت‌هاست، نمی‌تواند از درد و رنج من باخبر باشد. چون دفتری که من پر از غم و درد دارم، از قطعه‌های جگر من نوشته نشده است.

برداشت: به آرامش و سکوت فکر کن، صائب. تو هنوز با مشکلات و دغدغه‌های زندگی مواجه هستی و زمان آرامش تو فرا نرسیده است.