غزل شمارهٔ ۱۷۴۸

برداشت: به خاطر اینکه بارها در برابر تیغی که می‌خواست من را بکشد، تسلیم شده‌ام، هزار بار به پای کسی که مرا کشته است افتاده‌ام.

برداشت: مانند گردبادی که به دور زمین می‌چرخد، من در حال چرخیدن هستم، زیرا در برابر من، حالتی از افتادگی وجود دارد که به آن توجه می‌کنم.

برداشت: به آسمان و آرزوی بزرگ من نگاه کن و نگذار که ببینی من در مشکلات و سختی‌ها گرفتار شده‌ام.

برداشت: برای رسیدن به هدف و مقصود، راه‌های بسیاری وجود دارد. اما آنچه اهمیت دارد این است که در دل خود احساس رضایت و خوشحالی داشته باشی، چرا که در نهایت به آرامش و مقصد خود رسیده‌ای.

برداشت: هدف از گفتگو در دریا، مواجهه و چالش است، مانند تلاطم و جنب و جوش موج‌ها. و گرنه، گوهر با ارزش در آرامش و سکون بر ساحل قرار دارد.

برداشت: آیا شمع نمی‌تواند شعری از صائب بخواند؟ چون دوباره جوش و هیجان قیامت در جمع حفظ شده است.