غزل شمارهٔ ۱۷۱۶

برداشت: ظاهر زیبای معشوق مانند بهار است، زیرا زیبایی او از هر جنبه‌ای مشخص و نمایان است.

برداشت: از بدن خاکی ما می‌توان شور و عشق را مشاهده کرد، نفس کشیدن دریا حتی از دور هم قابل تشخیص است.

برداشت: با ضربان موج می‌توان حال و وضعیت دریا را فهمید و غم من از اشک‌های چشمانم مشخص است.

برداشت: به خاطر وعده‌هایی که به من داده شده و سپس خلاف آن عمل شده، جانم به شدت رنج می‌کشد. این موضوع که من در انتظار به سر می‌برم، به وضوح نشان‌دهنده وضعیت من است.

برداشت: پر و بال پرنده‌ای به نام هما که در حال حرکت است، نشان‌دهنده‌ی زوال و نابودی سلطنت‌های ناپایدار و فانی است.

برداشت: هرچند اشک‌ها پنهان باقی می‌مانند، اما زیبایی و تازگی گوهر درخشان از روی صدف به روشنی دیده می‌شود.

برداشت: به خاطر وجود تو، من به جایی رسیده‌ام که مانند نور آفتاب درخشان شده‌ام وگرنه من خودم هیچ ارزشی ندارم و فقط یک انسان معمولی هستم.

برداشت: زندگی ما در این دنیا از سادگی و بی‌خبری است، وگرنه نتیجه این زمین خشک و بی‌ثمر واضح و روشن است.

برداشت: از روزهای جوانی استفاده کن و لذت ببر، زیرا مانند نسیم بهاری، زودگذر و ناپایدار است.

برداشت: برو پیش پزشک، زیرا گوهری که من در اثر اندوه دوست از دست دادم، به وضوح از رنگ رفتن من مشخص است.

برداشت: از اندوه و فریاد می‌توان شدت احساس هر قلبی را فهمید. حرارت عشق و درد در وجود انسان به وضوح نمایان است.

برداشت: دل روشن خود را از درون بیرون بیاور، زیرا آینه در زنگبار خود را نشان می‌دهد.