غزل شمارهٔ ۱۶۹۸

برداشت: دل ما از خ possessions و ثروت بی نیاز است و آرامش ما به چیزهای زودگذر وابسته نیست. کشتی تا زمانی که سبک و آزاد باشد، می‌تواند به راحتی در آب‌ها حرکت کند.

برداشت: نمی‌توان با تمام وجود آرزوی وصال و رسیدن به معشوق را داشت، چون این آرزو همچون کالایی است که به آسانی و با کمترین وزن از دست می‌رود.

برداشت: در میان انسان‌های آزاد، کوه الوند وجود دارد و اگر به عقیده تو، سایه پرنده‌ای به نام هما سبک است.

برداشت: روزگار به حدی مشغول و بی‌اعتنا شده که خواب چشمان تو و خواب خوشبختی ما سبک و ناچیز است.

برداشت: ما همچون صدفی نیستیم که در خواب عمیق غرق شده باشیم؛ ما در دریای عشق انس گرفته‌ایم و خواب ما سبک و مضطرب است.

برداشت: من به هر نقطه‌ای نمی‌روم، چرا که حیرت و زیبایی طبیعت، برای ما که صبر و تحمل داریم، سبک و آسان به نظر می‌آید.