غزل شمارهٔ ۱۶۸۷

برداشت: صدای بال زدن تو، نوایی خوش به همراه دارد، و رشته‌ای از خوشی را به خاطر عاشقی به دست آورده است.

برداشت: فروغ نور تجلی به بیان می‌آورد که کارهای مردم ناتوان و بی‌دست و پا، ناشی از اراده و خواست خداوند است.

برداشت: مواظب باش که بدنه خود را به دیوار نچسبانی، زیرا زیبایی و جذابیت در آینه منتظر توجه و نگاه است.

برداشت: به خاک پای خم و دور پیاله قسم می‌خورم که شلاق سرخ شراب، باعث تپش و حیات قلب است.

برداشت: کلام صائب تحت تاثیر شعر حافظ شیراز قرار گرفته و به همین دلیل زلال و دل‌نشین است، مثل شراب شیرازی که نغز و خوش‌طعم است.