غزل شمارهٔ ۱۶۷۹

برداشت: غم و اندوه تو برای مال و ثروت بیشتر از عشق و علاقه‌ات به جان و زندگی‌ات است. همچنین، وابستگی و توجهت به مقام و جلال، از اهمیت بیشتری نسبت به سر و وجود تو برخوردار است.

برداشت: خطر برای ثروتمندان به اندازه دارایی‌های آن‌هاست، چون ثروت می‌تواند انسان را به سمت خطرها و مشکلات جلب کند، درست مانند اینکه خون فاسد می‌تواند وسوسه‌آمیز برای یک سلاح خطرناک باشد.

برداشت: نزد بخیل آب به روی خود نریز، زیرا آب کردن بیهوده به درخت بی ثمر آسیب می‌زند.

برداشت: زمین از پاکی و خلوص به دور نیست که دانه‌های قیمتی صدف به سبب پاکی خود همیشه پر از گوهر هستند.

برداشت: هرگز نباید از زیبایی و نور خورشید غافل شد، زیرا مانند شبنم که در باغ‌ها می‌درخشد، زیبایی‌ها و لطافت‌ها در این دنیا نیز به چشم می‌آید. کسانی که بصیرت دارند و توانایی دیدن این زیبایی‌ها را دارند، می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.

برداشت: تو از درد و دل عزیزانت بی‌خبر هستی، وگرنه باید بدانی که لاله‌های این باغ، گرد قلب‌های شکسته‌اند.

برداشت: من به خاطر فروتنی‌ام نمی‌توانم شکایت کنم، چگونه ممکن است دانه‌ای که در زیر خاک است، رشد کند و سبز شود؟

برداشت: به دنیایی پا بگذار که در آن رنگ و نوسانی وجود ندارد، جایی که نور ماه و زیبایی کتان مانند ترکیب شیر و شکر دلپذیر و لطیف است.

برداشت: دل از بی قراری به اندازه هزاران سال نگران و پریشان است، اما به مانند پرنده‌ای وحشی، در جایی آرام می‌گیرد که می‌تواند آزادانه بپراُد.

برداشت: از آسیب‌هایی که در شب رخ می‌دهد، صبح در حالی آغاز می‌شود که کسی که پرده را به درستی نگه‌داری نکرده، دچار مشکل و چالش می‌شود.

برداشت: سالکان در جستجوی حقیقت نباید بگذارند که مرگ آن‌ها را از ادامه راه بازدارد و باید همیشه هوشیار و بیدار باشند. کسی که به هدف خود نگاه می‌کند، هرگز نباید در مسیر خوابش ببرد.

برداشت: در خم شراب، زیبایی‌هایی به چشم می‌خورد که در جام پنهان است و همه صفات و ویژگی‌های ظاهری به ارث از پدر به پسر منتقل شده‌اند.

برداشت: اگر حسن، به اندازه‌ی ادب و احترامش، لطف و نیکی کند، نشان می‌دهد که فراهم کردن شرایط مساعد برای این کار، همیشه دست نیافتنی نیست.

برداشت: از ناراحتی دل خود غمگین نباش، زیرا وقتی شیشه‌ای می‌شکند، در مغازه شیشه‌گر، او دوباره آن شیشه را می‌سازد و به زندگی بازمی‌گردد.