غزل شمارهٔ ۱۶۶۵

برداشت: گل‌ها در صبح هزاران رنگ و طراوت دارند، و این زیبایی ناشی از آواز بلبلانی است که در این زمان زیبا می‌خوانند.

برداشت: بهار، زمانی است که سرسبزی و شادی را به ارمغان می‌آورد و گل‌هایی که در صبح باز می‌شوند، همچون نمک روی شکر، شادی و زیبایی خاصی دارند.

برداشت: لطافت و زیبایی چهره شبنم بر گل، ناشی از بیداری صبحگاهی بهار است و این به معنای ارتباط نزدیک خوشبویی سنبل با صبح می‌باشد.

برداشت: شب وقتی که رنگ سرخ غروب را به آسمان مالیده، بی‌عدالتی و بی‌توجهی صبح نمایان شده است.

برداشت: از باغ خلاقیت تو صائب، چه گل‌هایی رنگین شکوفا شدند که حالا قلم تو مانند بلبل صبح، آواز می‌خواند.