غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۵۶

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست

صفای هر چمن از روی باغبان پیداست

۲

مرا که خرمن گل در کنار می باید

ازین چه سود که دیوار گلستان پیداست؟

۳

گلی ز غنچه پیکان یار خواهم چید

گشاد کار من از خانه کمان پیداست

۴

به چشم بلبل مستی که عشق سرمه کشید

رخ بهار ز آیینه خزان پیداست

۵

به طرز تازه قسم یاد می کنم صائب

که جای طالب آمل در اصفهان پیداست

بازگشت به سروده‌های صائب