غزل شمارهٔ ۱۵۷۶

برداشت: نوشیدن از ساغر دیگران به معنای بی‌احتیاطی است و اگر به دوستان خود طعم بی‌وفایی بدهی، این نشانه‌ی رسوایی است.

برداشت: گفتگو با دوستان در فصل بهار شادی و سرور به همراه دارد، اما چهره زرد خورشید نشانه غم و تنهایی است.

برداشت: به رنگ سبز نوشته شده است که زیبایی درختان سرو تنها با آفت بی ثمر همراه است.

برداشت: هر فرمانده‌ای در این زمین، یارانی دارد، اما لشکر برکت و نعمت در زیر سایه‌ی تنهایی قرار دارد.

برداشت: در زمینی که نمی‌توان به عقب برگشت، راه رفتن با عصا نشان‌دهنده این است که هنوز هم می‌توان چیزی دید و تجربه کرد.

برداشت: تعجب‌آور است اگر در اثر بی‌توجهی و بی‌پروا بودن، زخم و داغی بر گل نیفتد و بر دستار نرود.