غزل شمارهٔ ۱۵۶۱

برداشت: هر جا که نگاه می‌کنی، در آینه چهره‌ای زیبا و خوشگل به چشم می‌خورد. از دل غم و ناراحتی بیرون بیایید و زیبایی‌ها را تماشا کنید.

برداشت: زمین در حال حاضر تحت تأثیر هوای گرم بهار قرار دارد و این زیبایی طبیعی باعث شده تا جنون و شگفتی به اوج برسد. دامن این صحرا پر از خوشی و زیبایی است.

برداشت: اگر از می‌نوشان دوری کنی، از باغ بیرون نرو، زیرا گل و سرو نشان‌دهندهٔ جشنی بی‌نظیر و لذت‌بخش هستند.

برداشت: اگر در دل شب دردی احساس می‌کنی، سعی کن به آرامش و زیبایی نسیم صبحگاهی پناه ببری که می‌تواند درمان‌دهنده باشد.

برداشت: تو به خاطر دیدگاه محدودت، زیبایی‌های چمن را نمی‌بینی و فقط محو آن شده‌ای؛ در حالی که حقیقتی مانند آینه که نشان‌دهنده سیمای خوشبختی است، در زیر این ظاهر پنهان است.

برداشت: تو در زمانه ای که همه چیز به خوبی و زیبایی می‌نماید، خود را نشان داده‌ای، اما در درون دل، جشن و شادی واقعی برقرار است.

برداشت: اگر به دنبال آرامش و امنیت در زندگی هستی، بهتر است به خلوت و آرامش درون خود توجه کنی؛ زیرا آنجا جایی است که می‌توانی خوشی و رضایت واقعی را پیدا کنی.

برداشت: اگر در این دنیا کسی وجود داشته باشد، بی‌کسی‌ها به سراغم می‌آیند و اگر جایی در زیر آسمان خوشی باشد، آنجا را هم بی‌جایی حس می‌کنم.

برداشت: موهای سیاه تو، طرح و الگویی شگفت‌انگیز برای دیوانگی من است و قوس ابروی تو، محل مناسبی برای تماشای لذت و خوشی به شمار می‌رود.

برداشت: نگاه به دانه چشا‌ن تو، زیبایی خاصی دارد و در عین حال، رشته‌های موهای تو، نظم و ترتیب آرزوها و خوشی‌ها را به همراه دارند.

برداشت: گوش‌های سنگین و ظالم را خاموش می‌کند؛ زیرا با بستن چشم‌ها به روی دنیا، دیدن لذت‌های واقعی امکان‌پذیر است.

برداشت: افرادی که به دنبال ثروت هستند، چشم‌های خود را به روی زیبایی‌ها می‌بندند. دستت را از آستین بیرون بیاور که می‌توانی به خوشبختی دست پیدا کنی.

برداشت: اگر دنبال همسفر هستی در مسیر جنون، از زنجیر زلف بگذر که همواره همراه خوشی است.

برداشت: اگرچه نمی‌توان به آرزوی وصال رسید، اما من با دل خوش خود را تسلی می‌دهم، زیرا این خود آرزوی شادی است.