غزل شمارهٔ ۱۵۵۱

برداشت: زیبایی و جذابیت چهره‌اش مانند خطی است که بر روی یک گردن زیبا نقش بسته، و همچون موری که در دستان سلیمان قرار گرفته، برای بیان حقایق حاضر شده است.

برداشت: در فضای لب‌های یاقوتی‌ات، نوری می‌تابد که شبیه به اشک‌های گرم است و از چشمان یمن سرازیر شده است.

برداشت: این نور صبح نیست که خورشید با افکار و احساسات جدی و مرموزش به ملاقات تو آمده است.

برداشت: کجا می‌تواند اثری از خط زیبای تو در گرد و غبار وجود نداشته باشد؟ چرا که جان من به خاطر عشق تو به شدت مجروح و آسیب‌دیده است و از سرزمین ختن آمده است.

برداشت: در باغ و چمن، غوغای عجیبی برپا شده است. بلبل با آوازی نو و غریب به میان گل‌ها آمده و حال و هوای خاصی را ایجاد کرده است.

برداشت: لباس پیروزی برای ضعیفان به معنای پناه بردن به ضعف و ناتوانی است، در حالی که دشمن با سلاح به سراغ من آمده است، که این کار او بی‌فایده و بی‌معناست.

برداشت: چگونه می‌توان به ارباب سخن که علاقه‌اش به شنیدن کم شده، چیزی گفت؟ طوطی، نماینده گویا و هنرمند کلام، به سخن آمده است.