غزل شمارهٔ ۱۵۴۴

برداشت: زیبایی تو از ابتدا بهتر از خطوط و نگاشته‌ها بوده است، چرا که هر حلقه‌ای از آن، در باغی تازه و نورسته گشوده می‌شود.

برداشت: جوهر زیبایی و جذابیت تو از آینه منتشر شده و هر فر و شکل، نشان‌دهنده‌ی ظرافت و درخشندگی آن است.

برداشت: یاقوت، عشق را در دل عاشقان زنده کرده و حالا سخن گفتن دربارهٔ عشق برای آنها آسان‌تر شده است.

برداشت: نیم زلفی که از روی تو آشکار شده، مانند پر و بال نازک پرنده‌ای زیبا و شگفت‌انگیز، سینه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و جذاب‌تر از آنچه که انتظار می‌رود، جلوه‌گر است.

برداشت: در این بیت به زیبا بودن و تاثیرگذاری نگاه‌هایی اشاره شده که همچون کلمات زیبا و دلکش هستند. این نگاه‌ها می‌توانند سرنوشتافرین بوده و همچون خطی که مشخصه‌ی زیبایی و لطافت است، افراد را تحت تأثیر قرار دهند. به عبارت دیگر، زیبایی و جذابیت این نگاه‌ها به حدی است که می‌توانند احساسات و افکار دیگران را به خود جلب کنند و در واقع، جادو و قدرت خاصی دارند.

برداشت: وقتی که نگاهی باطل شود، سحر و جادوئی ایجاد می‌کند. چشم‌های سیاه، دلیل و حجتی برای این جادو هستند و آن ناز و فریبایی که در نگاه وجود دارد، خود به عنوان گواهی برای آن غمزه عمل می‌کند.

برداشت: در گوش تو، که مانند یک صدف گرانبهاست، سخن و رازهای زیادی نهفته است.

برداشت: گلی از صحبت این مسافر آسمانی بچین، زیرا زیبایی تو به حدی رسیده که آماده پرواز است.

برداشت: گرمی چهره‌ات به زیبایی‌ات افزوده است و خط مواج شمع درخشان‌تر از آن است که بر چهره‌ات نور می‌افشاند.

برداشت: یکی از عاشقان در حال حاضر به خاطر زیبایی تو و جذبه چشمانت، دل به تو سپرده و به تماشای تو مشغول است.

برداشت: این بیت اشاره می‌کند که زیبایی و دلربایی تو باعث شده است که مانند پرندگان عاشق، دیگران به تو توجه کنند و درباره‌ات صحبت کنند. خط سبز تو نشانگر طراوت و زیبایی‌ات است و دیگران به خاطر جذابیت تو، از تو سخن می‌گویند و یاد تو را زنده نگه می‌دارند.

برداشت: چشم بد دور از آن دلبر خوش‌چهره که با زیبایی و خوبی‌های بی‌نظیری شروع شده است.