غزل شمارهٔ ۱۵۲۶

برداشت: خط سبزی که در دور لب معشوق شکل گرفته، نشانی از خضر است که بر چشمه زندگی ظاهر شده است.

برداشت: چهره‌ای تازه و زیبا به‌گونه‌ای است که روی چهره‌ای معصوم و دلنشین قرار گرفته، اما این چهره به‌دلیل ضربه‌هایی که از برادران خورده، رنگی کبود و کدر به خود گرفته است.

برداشت: شک نباید به دوستی و مهربانی دشمنی داشت که به خاطر خطایی، به طرز بی‌رحمانه‌ای به مسلمانان آسیب می‌زند.

برداشت: آه بر دل عاشق بیچاره که هر حلقه‌ی خطی که بر چهره‌ی معشوقش وجود دارد، به چشمانش تبدیل شده و او را تحت نظر گرفته است.

برداشت: ماه که از زیبایی‌اش درخشان و باوقار است، هاله‌ای از نور را به دور خود حفظ کرده و آن را به گیسوانش به حالت کلاهی بر افراشته است. این زیبایی و درخشش باعث شده تا خطوط سبز قشنگی به دور چهره محبوبش ایجاد شود.

برداشت: نوشته‌های من که برای کسانی که تنها به آرزوها و تمایلات خود می‌پردازند، ناامیدی را به ارمغان می‌آورد، حالا به گونه‌ای شده‌اند که نشان از بی‌نظمی و بی‌سر و سامانی از جانب من دارند.

برداشت: اگر در روز محشر تو قدم بگذاری، ارتش حسن تو حتی اگر بدحال و بی‌نظم باشد، هنوز هم متلاشی خواهد شد.

برداشت: صائب از میوه‌های بهشتی چیزی نچشیده، اما دلش به دیدن کسانی شاد است که بر آن سیب گونه‌ای لبخند زده‌اند.