غزل شمارهٔ ۱۵۲۵

برداشت: رگ زندگی انسان‌ها به تیغ نابودی متصل است، پس هر چیزی که به این تیغ متصل باشد به زودی از بین خواهد رفت.

برداشت: به حرص و آرزوهای بی‌پایه و بی‌اساس دل نبند، زیرا که از دو سو، حیات انسان‌ها به زوال و نیستی مرتبط است.

برداشت: هرچند که از هم جدا شده‌ام، اما خوشحالم که وجودم هنوز با وجود تو در ارتباط است.

برداشت: آهو که از صحرای وحشت فرار کرده، در واقع فاصله‌ای عمیق با آرامش و امنیت دارد، حتی اگر به نظر برسد که جسم و روحش در یکجا جمع شده‌اند.

برداشت: به خاطر نیاز به فدای خود در راه عشق، شجاعت را برمی‌گزینم، چرا که رگ وجودم به دریای رحمت و بخشش متصل است.

برداشت: نگاه پرجذبه و جذاب تو مانند یک تیر کمان است که قدرتی خیره‌کننده دارد و ابروان بلند و زیبا تو به گونه‌ای است که گویا این قدرت را دو برابر کرده‌اند.

برداشت: درد دل و احساسات انسان‌ها همچون مجموعه‌ای از ورق‌های پراکنده هستند که برای نظم و ترتیب به یکدیگر پیوسته‌اند، همانطور که لشکری برای مقابله به صف می‌آید.

برداشت: هیچ دیوار و حجاب نمی‌تواند مانع دیدن یک جهان بزرگ شود؛ در هر جایی که باشی، حقیقت بزرگ به نوعی در ارتباط با زیبایی و معشوق قرار دارد.

برداشت: زمانی که به فکر رهایی می‌افتم، احساس می‌کنم که درد و مشکلاتی که دارم مانند زنجیری به هم پیوسته و محکم به من متصل شده‌اند.

برداشت: هیچ کس نمی‌تواند زیبایی و جذابیت چین را از چهره‌اش پنهان کند؛ کسانی که همچون سکه در کنار دینار و درم قرار دارند، نمی‌توانند او را نادیده بگیرند.