غزل شمارهٔ ۱۵۲۴

برداشت: ناله‌های ما مانند زنجیر به هم متصل است و این شور و حال این مجموعه تا روز قیامت ادامه دارد.

برداشت: برای اینکه در کنار ما باشید، باید از خودخواهی و منیت دست بردارید. هر کسی که از تعلقات و وابستگی‌های خود آزاد شده باشد، به ما ملحق خواهد شد.

برداشت: هیچ چیز مانند قافله ریگ که به آرامی حرکت می‌کند، توانایی ایجاد آرامش در زمینی که رگ و ریشه‌ ما به آن متصل است، را ندارد.

برداشت: هر کسی که در زندگی‌اش به مشکلات و چالش‌ها برخورد کند و نتواند از آن‌ها عبور کند، نشان می‌دهد که به نوعی به آن مشکلات وابسته است و نمی‌تواند از آنها رها شود.

برداشت: گوش کسانی که گم شده‌اند، شنوا نیست، وگرنه در هر جا صدای درا برای رسیدن به منزل به گوش می‌رسد.

برداشت: به زودی، مانند سایه‌ای که از ناامیدی دور می‌شود، هر کس که به شانس خوب وابسته باشد، به سرنوشت خود می‌رسد و در خاک زندگی می‌کند.

برداشت: به چه دلیلی به زلف کسی که چشمانش سیاه است توجه کنم؟ چرا که مانند یک گره، دانه‌ها در این دام درد و رنج به هم گره خورده‌اند.

برداشت: اگر کسی به دوری و جدایی نگاه کند، به دلیل تنگ‌نظری اوست. در واقع همه چیز به هم متصل است و حتی کوچک‌ترین ذره هم با وجود بزرگ‌ترین چیزها مانند خورشید ارتباط دارد.

برداشت: هرچند که پروانه ما در بیرون از حلقه است، اما شمع به بال و پر ما همیشه متصل است.

برداشت: جایی که سیل‌ها قدرت زیادی دارند، دلیری و عمق دریا وجود دارد؛ هزینه‌های مسیر هیچ اهمیتی ندارد برای کسی که به ما ملحق شده است.

برداشت: تحلیل‌گران و دانشمندان در جهان مانند سوزنی هستند که در جستجوی پیوندهای عمیق‌تر جان‌ها و ارتباطات روحانی میان انسان‌ها هستند. آنها تلاش می‌کنند بفهمند این ارتباطات به کجا و چگونه متصل شده‌اند.

برداشت: عشاق چرا با عشق و احساسات خود روی تیغ تو نیرو نمی‌گذارند؟ این رگ ابر، به دریا و حیات جاوید متصل شده است.

برداشت: عدم قناعت باعث نمی‌شود که کسی به جمع خوشبخت‌ها بپیوندد. ریشه و پایه موفقیت به نوعی به فرشتگان موفق وابسته است.

برداشت: به هیچ وجه امکان ندارد که کسی که به بندگان خدا پیوسته و از آن‌ها تاثیر پذیرفته است، در زمرهٔ افراد برجسته و مردان بزرگ قرار نگیرد.