غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۸۵

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

برق خاشاک گنه، روزه تابستان است

دود این آتش جانسوز به از ریحان است

۲

می توان یافت ز سی پاره ماه رمضان

آنچه ز اسرار الهی همه در قرآن است

۳

هست در غنچه لب بسته این ماه نهان

گلستانی که نسیمش نفس رحمان است

۴

مشو از عزت این مهر الهی غافل

که درین مهر بی گنج گهر پنهان است

۵

ماه رویی که شب قدر بود یک خالش

در سراپرده ماه رمضان پنهان است

۶

میکند روزه ماه رمضان عمر دراز

مد انعام درین دفتر و این دیوان است

۷

غفلت از تشنگی و گرسنگی کم گردد

که لب خشک بر این بند گران سوهان است

۸

باش با قد دو تا حلقه این در صائب

که مراد دو جهان در خم این چوگان است

بازگشت به سروده‌های صائب