غزل شمارهٔ ۱۴۸۲

برداشت: بخش پشت دست تو زیباتر از آینه و چهره گل است و اطراف تو بویی دارد که جان بیشتری از بوی گل به ارمغان می‌آورد.

برداشت: شوخی حسن باعث می‌شود که نگاه‌ها به او جلب شود و زیبایی باغ را به صورت هیجان‌انگیزی تحت تأثیر قرار دهد، چرا که خنده‌های دلنشین او همانند گل‌ها نیز شگفت‌انگیز است.

برداشت: عطر خوشی از دل بلبل به مشام می‌رسد تا دیگر چشمی که بر روی گل است، بی‌پروا و شجاع باشد.

برداشت: به خاطر نگرانی و آشفتگی، نمی‌توانیم به درستی ببینیم. شبنم ما مانند آینه‌ای است که بر روی زانوی گل نشسته است.

برداشت: انسان‌های بی‌احساس و سرد نسبت به لطافت و زیبایی گل‌ها ناآگاه هستند، در حالی که حتی بلبل نیز با وجود رنگ خاکستری‌اش، به طبیعت گل نزدیک است و از ویژگی‌های آن تأثیر گرفته است.

برداشت: اگر کسی در نگاهش دقت کند، می‌تواند به راحتی ببیند که عشق و زیبایی مانند تیری است که از کمان ابروهای گل پرتاب می‌شود و به قلب می‌رسد. در واقع، آن نگاه خاص می‌تواند به اندازه یک تیر، تاثیرگذار و هدفمند باشد.

برداشت: نگران نباشید و از ذهن‌های آشفته و پریشان دوری کنید، چرا که برای سفر به بهشت بوی گل لازم است.

برداشت: در کنار گنج بزرگ، ماری در کمین نشسته است. بنابراین باید مراقب باشی، زیرا در کنارش خارهایی وجود دارد که نزدیک گل قرار دارند.

برداشت: نسیم صبحگاهی آرامش ندارد، صائب! هر کسی که در جستجوی گل است، باید نعل را در آتش بزند و تلاش کند.