غزل شمارهٔ ۱۴۷۲

برداشت: خواب و بیداری آن نرگس مست و زیبا بسیار دلپذیر است، و این مکان که در بسته و پرشکوه است هم خوشایند به نظر می‌رسد.

برداشت: نه تنها این زمین به خاطر تو شکر و شادی می‌کند، بلکه نیروی شکرگزاری تو باعث خوشحالی موجودات زیر زمین مثل مورچه‌ها هم می‌شود.

برداشت: هر کبابی که طعم تند و شور داشته باشد، لزوماً خوشمزه نیست. کبابی که حتی اگر طعم شور هم داشته باشد، در نهایت لذیذ و خوشمزه است.

برداشت: تسلیم و احترام به بزرگان دنیا مناسب است؛ مانند ظرف سفالی که در محفل پادشاهان زیبایی خاصی دارد.

برداشت: در خانه‌ای که زیورآلات دارد، زیبایی بیشتری از خود نشان می‌دهد و منصب و مقام در دنیای فانی، در درخت زندگی خوشایند و دلنشین است.

برداشت: این بیت می‌گوید که اگر دل کسی مرده باشد، حتی شب هم برای او افسرده و تاریک خواهد بود. اما کسانی که زنده‌اند و دل‌شان پر از شعور و احساس است، شب برایشان زیبا و دل‌نشین است. به عبارت دیگر، نگرش و حالت درونی انسان‌ها است که زیبایی و تاریکی شب را تعیین می‌کند.

برداشت: چند نفر قادرند که رازهای خود را به صورت علنی بیان کنند؟ گفتن "مرا ببین" از سوی موسی به طور کوه، بسیار زیباست.

برداشت: دوزخ محل گفت‌وگوی کسانی است که هنری ندارند. هرچند که این مكان تاريك باشد، اما برای کسانی که بینش دارند، می‌تواند جایی خوشایند باشد.

برداشت: من نمی‌توانم از فکر و خیال تو بیرون بیایم، اما سفر به دور با دوستانم برایم لذت‌بخش است.

برداشت: آب بر جان تشنه می‌ریزد و با یاد تو، دل آرامی دارد. عقیق به زیبایی تصور تو دل غمگین را شاداب می‌کند.