غزل شمارهٔ ۱۴۵۲

برداشت: صدای نغمه در دل عاشقان تاثیر عمیقی دارد؛ حتی یک دنیای سوخته نیز می‌تواند حاکی از نیمه‌ای از نور و حیات باشد.

برداشت: سنگ کودکانه نمی‌تواند باعث شود که درختی که در این باغ میوه‌های زیادی دارد، وقت خود را صرف خراشیدن سرش کند.

برداشت: ای غواصی که به خاطر تاریکی نفس، از دنیای بزرگ و پربار درونت غافل شده‌ای، بدان که در اعماق زندگی‌ات، گوهرهای ارزشمندی نهفته است.

برداشت: جان گل به خاطر شبنم خالص و پاک، تازه و شاداب شده است و در کنار کسانی که صاحب دید و بصیرت هستند، گنجینه‌های زیادی از نعمت‌ها و فیض‌ها وجود دارد.

برداشت: عمر کوتاه است و خوشحالی و خنده مانند برق زودگذر است؛ وقتی که چشم را باز می‌کنیم و دوباره می‌بندیم، نشان‌دهنده این است که زندگی پر از لحظات سریع و فراوان است.

برداشت: هر دروازه‌ای راهی به صدها مسیر مختلف است. بنابراین، سریعاً به درِ خانه‌ای برو که درهای متعددی دارد.

برداشت: روزها و شب‌ها با خوشی سپری می‌شود و در این کوه و دمنوش، سنگدل‌ها خیلی خوشحال و شاداب هستند.

برداشت: نگران اخبار ناراحت‌کننده نباش و خودت را درگیر شایعات نکن. گاهی اوقات بهتر است گوش‌های خود را ببندی و به جای توجه به مشکلات، آرامش خود را حفظ کنی.

برداشت: دل را بر این نزن که همه چیز در زندگی آرام و خوب پیش می‌رود، چرا که در این مسیر، بسیاری از افراد خاموش و بی‌صدا وجود دارند که می‌توانند مشکلاتی به وجود آورند.

برداشت: از کشور ما طوطی‌ای با سخنان شیرین برمی‌خیزد، حتی اگر در سرزمین تاریک هند، شیرینی بسیار وجود داشته باشد.

برداشت: من نمی‌توانم به راحتی هر چیزی را به دست آورم، اما در دل من آرزوهای بسیاری وجود دارد که مانند تیرهای رها شده در کمان هستند.