غزل شمارهٔ ۱۴۴۳

برداشت: شب جدایی، دل من از ناله‌های حسرت خوشحال است، اما چه کنم که صدای فریاد، خود فریاد است.

برداشت: عشق از محبوبش مقام بالایی می‌گیرد، در حالی که قمری به خاطر دیدگاه‌های محدود برخی افراد، از انتقادات آزاد است.

برداشت: کار واقعی و مؤثر ناشی از عشق و جذبه است، وگرنه دانی از بوی پیراهن یوسف که فقط در خاطرات و ابرازهای دور دست باقی مانده و به راحتی فراموش می‌شود.

برداشت: بستن فتراک به سر ما کار آسانی است، اما زنده گرفتن صید از هنرهای صیاد است.

برداشت: از روی نوشته‌ای که به شکل لاله درآمده، اینگونه روشن می‌شود که بدبختی و درد دل با هم به دنیا آمده‌اند.

برداشت: هر چیزی ارزش و قیمتی دارد؛ اما آنچه با زمین و خاک یکی شده، نشان‌دهنده‌ی استعداد و توانایی است.

برداشت: قبل از او، لوح آموزش را از آیینه کنار نگذار، چرا که سخن‌های تو مانند طوطی، در درس‌های استاد به خوبی تکرار می‌شود.

برداشت: بر قلم صائب که مانند گلی خوشبو و لطیف است، باید تبریک گفت، زیرا مهارت و هنر او باعث شکوفایی و رونق کلام و شعر شده است.