غزل شمارهٔ ۱۴۰۸

برداشت: چشمان تو به قدری تاثیرگذارند که غزالان را از ترس دور می‌کند و زمین را به حالت چرخش درمی‌آورد، مانند حرکت آسمان.

برداشت: خداوندا، بیداری در برابر کسانی که به زیبایی‌ها خیره‌اند چه فایده‌ای دارد؟ زیرا خواباندن تیغ یعنی خواباندن چشمان تو و غفلت از آن، نوعی کشتن است.

برداشت: تیغ مژگان تو به قدری خونین و رنگین است که وقتی به چشمانت می‌مالی، حالتی زیبا و دلربا پیدا می‌کند. بهتر است دست از این کار برداری.

برداشت: زمانی که شهباز چشمش را می‌بندد، در تفکر شکار قرار می‌گیرد و در پس پرده، عاشقانه‌ی دلبران را می‌آموزد، چشمان تو را می‌پوشاند.

برداشت: در دل ابر سیاه، دیگر هیچ برقی نمی‌ماند که با شوق و سرزندگی به طعنه بیفتد. لحظه‌ای هم نمی‌توانم از نگاه چشمانت دور شوم.

برداشت: چشمان تو مانند ترازویی است که زیبایی و جذابیت را اندازه‌گیری می‌کند، به گونه‌ای که نگاه تو می‌تواند دل‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و همانند آهوان، ناز و فریبایی خاصی دارد.

برداشت: عشق و احساس عمیق می‌تواند به زیبایی و روشنی چهره‌ای که به آن دل باخته‌ای، جان تازه‌ای ببخشد. ستاره‌ای درخشان و زیبا، با چشمان بازیگوشش، از جرات و شجاعت چشمانت لبخند می‌زند.

برداشت: صائب در این بیت به این معنا اشاره می‌کند که او در برابر مردم و حقوقشان مسئول است و باید به آنها توجه کند؛ در غیر این صورت، می‌تواند از دیدن محبوبش چشم بردارد و بی‌توجه باشد.