غزل شمارهٔ ۱۳۹۴

برداشت: تا زمانی که غبار بر روی چهره‌اش نشسته بود، آسمان نور خورشید را در گل و لای گرفته بود.

برداشت: تدبیر و برنامه‌ریزی برای تسلط بر ما به حدی نیست که نتوانید به سادگی ما را غافلگیر کنید. مرغ نوپرواز ما به راحتی می‌تواند از چنگال شما خارج شود.

برداشت: کسی که در دلش آرزوی دست‌یابی به چیزی قوی و عمیق وجود دارد، در مدت زمان کوتاهی موفقیت را به دست می‌آورد و به مانند تیر که با دقت به هدف می‌خورد، به آنچه می‌خواهد می‌رسد.

برداشت: اگر ادب وجود نداشت، مجنون می‌توانست به راحتی به دامن محمل دست بزند و به عشق خود برسد. در واقع، ادب مانع از رفتارهای حقیقتاً بی‌پروایانه می‌شود.

برداشت: می‌خواهم تسبیحی از سنگ‌ریزه‌ها بسازم، زیرا از شدت مشکلات و فشارهایی که بر من وارد شده، دیگر تاب و توانم از دست رفته است.

برداشت: اگر عشق از حالت فریبندگی خود دست بردارد، می‌توان از یک نگاه ساده مانند تیغی از دستان یک قاتل گرفت.

برداشت: هر کسی که در زمان راه رفتن او، دلش را به دست آورد، می‌تواند بدون هیچ گونه تظاهر و زرق و برق، از خودداری و خودپسندی صحبت کند.

برداشت: به خاطر شور و شوقی که در وجودم دارم، مانند شعله‌ای می‌رقصم و شادی می‌کنم، هرچند که مانند صائب از وضعیت‌های مختلف زندگی دلم گرفته است.