غزل شمارهٔ ۱۳۶۸

برداشت: کلمات به معنای واقعی خود تبدیل شدند، ولی در فضای محدود ذهن نتوانستند جا بگیرند. گلی کوچک که به آب آلوده شد، در غنچه‌اش نتوانست جا پیدا کند.

برداشت: ما اهل خودنمایی نیستیم و در مسیر جستجوی هدف‌مان، هیچ‌کس ما را در دامن بیابان نخواهد یافت.

برداشت: از کوتاهی دست و بی‌دقتی نمی‌توان به جواهر و ارزش‌های واقعی دست یافت. اگر در زندگی به امید طولانی، وقت و انرژی را صرف انتظار کنیم، ممکن است در این دریا هیچ چیز با ارزشی پیدا نکنیم.

برداشت: تا زمانی که دنیای تاریک و ناامیدی در نظر من از شراب ساغر به وجود نیامده است، امید به صبح و روشنایی از گردن سفید مینا به دست نخواهد آمد.

برداشت: در دل کسانی که مانند آهن سخت هستند، معجزه اثری ندارد و مانند سوزن روشنایی از حضور عیسی نمی‌یابند.

برداشت: تا وقتی که خیمه‌ای در این بستانسرا به وجود نیامده، در حریم نگاه خورشید، شبنم جایی ندارد.