غزل شمارهٔ ۱۲۸۱

برداشت: در دل درویش، آرزوهای فراوانی وجود دارد، اما در دشت وسیع زندگی او، تنها یک تیر کوچک راهی برای رسیدن به خواسته‌ها و آرزوها ندارد.

برداشت: خانه کسانی که به دنیا و دلبستگی‌های آن وابسته‌اند، محل بروز اتفاقات و حوادث است. در حالی که، دزد هرگز به دنبال سرقت از خانه‌ی یک درویش (فردی زاهد و بی‌کامه) نمی‌باشد.

برداشت: سایه از خرابی‌های ما کنار می‌کشد و خانه‌مان از حمله‌ی جغدهای ناآرام در امان است.

برداشت: چشمان او به قدری جذاب و فریبنده‌اند که مانند تیرهای تند و برنده‌ای در روز قیامت، فتنه و آشوب را بیشتر می‌کنند. این زیبایی او از هیچ چیز دیگری در مسیر عشق و ایمان قوی‌تر نیست.

برداشت: ای سکندر، تا کی باید بر حال خضر غصه بخوری؟ عمر جاودان او در واقع فقط به اندازه یک جرعه آب است!

برداشت: موضوع عشق است، ای زاهد، سکوت اختیار کن. توضیحات و تجزیه و تحلیل‌های علمی هیچ ارزشی در برابر مشکلات و رازهای عشق ندارند.

برداشت: من از آن تنگ شکر (به معنای شیرینی یا زیبایی) جدا شده‌ام و حالا که از آن دورم، سایه مژگان دلبر چنان بر چشمم سنگینی می‌کند که کمتر از صد نیش (زهر) نیست.