غزل شمارهٔ ۱۲۷۴

برداشت: دوستی و نزدیکی به محبوب، ناشی از تلاش و تدبیر نیست. فاصله‌ای که بین ما و این راه وجود دارد، به خاطر کم‌کاری و کوتاهی در تلاش‌مان نیست.

برداشت: من بارها در مسیر طغیانی که به راه افتاده، به نیمه راه برگشته‌ام و کسی را به پایداری و قدرت من نمی‌توان مقایسه کرد که در زنجیر گرفتار باشد.

برداشت: آستین یوسف، نشانه‌ای از عشق و زیبایی است. اگر زلیخا در زیبایی و عشق به او در تلاش است، این نشان‌دهنده‌ی جوانی و شادابی او نیست بلکه از ویژگی عشق و زیبایی واقعی خبر می‌دهد.

برداشت: بی‌قراری آن‌ها باعث می‌شود که از میان سنگ‌ها پیام‌هایی بیابند. در این بین، کسی که به کار کند و زحمت بکشد، به مراتب بهتر از کسی است که از آسانی‌ها و خوشی‌ها استفاده می‌کند.

برداشت: از محله او دور می‌شوی، و دل خود را کنار بگذار، زیرا صدای این جرس به اندازه یک ناله در نیمه شب قدرت ندارد.