غزل شمارهٔ ۱۲۷۳

برداشت: هر کسی که از دل کسی دور باشد، در نظر او هم جایگاهی ندارد. اما برای کسی که از دل نزدیک است، همواره در نظر او حاضر و مورد توجه است.

برداشت: گاهی اوقات، زندگی به ما سختی‌ها و مشکلاتی تحمیل می‌کند که ممکن است به نظر برسد برای ما و دیگران ناعادلانه است. در این شرایط، افرادی که در موقعیت‌های دشوار قرار دارند، لزومی ندارد که تحت فشار قرار بگیرند یا مورد حسد قرار گیرند. در واقع، چیزهای خوشمزه و خوب در زندگی نیاز به تخریب و حسادت ندارند و می‌توانند بدون تأثیر منفی از چرخ روزگار لذت ببرند.

برداشت: انباشته کردن غم و پشیمانی، مانند آتش است که تنها برای زنبورها شیرین و مفید نیست و در دل خانه آنها کاربرد ندارد.

برداشت: عشق شور و حال خاصی دارد و این احساسات قوی سبب می‌شود که حتی نادانی و ناپختگی دیگران را نادیده بگیریم و از آن بگذریم. کسانی که تحت تأثیر عشق قرار می‌گیرند، دلی پر از شور دارند و نمی‌توانند به سادگی از این احساسات چشم‌پوشی کنند.

برداشت: در محافل عشق و محبت، دل خام و inexperienced جایی ندارد و نمی‌تواند در این بزم حضور پیدا کند. اینجا مانند یک مجلس بزرگ و مجلل نیست که همه بتوانند به راحتی وارد شوند.

برداشت: اگر کسی در برابر خطرات و تهدیدات از خود دفاع نکند و اهمیت خود را نادیده بگیرد، مانند این است که شمشیری بدون دست و پا باشد. اما اگر نور خورشید از سر پنجه‌اش بتابد، می‌توان به روشنایی و امید رسید و به موفقیت نزدیک شد.

برداشت: دل بی کینه من دوستانه با دشمنان رفتار می‌کند و نمی‌تواند احساس بیگانگی با کسی داشته باشد.

برداشت: آسمان به خاطر اشک‌های من در هم شکست و شیشه‌ی ظریف رقیب، در برابر قدرت باده، تاب نیاورد.