غزل شمارهٔ ۱۲۶۵

برداشت: غم و اندوه برای انسان‌های آزاد و شجاع، مانند کوهی سنگین نیست و سایه‌ ابر سبک‌وزن هم بر گلستان سنگینی نمی‌کند. در واقع، این افراد با روحیه‌ای قوی، بر مشکلات غلبه می‌کنند و آن‌ها را بر خود تحمیل نمی‌کنند.

برداشت: در اینجا شاعر به نوعی از دلسوزی و حمایت اشاره می‌کند که از سوی عقل و خرد به او می‌رسد. او بیان می‌کند که اگر این دلسوزی و مرهم نبود، بار و مشکلاتی که بر دوش اوست، سنگین‌تر از آن است که یک فرد بی‌خبر و دیوانه بتواند تحمل کند. در واقع، عقل و خرد او را در برابر سختی‌ها حمایت می‌کند وگرنه او به شدت تحت فشار و مشکلات وارده قرار می‌گرفت.

برداشت: من در شب‌های وصال او به شدت غمگین و متاثر هستم. اگر باران در زمان مناسب نبارد، به کشاورز نخواهد رسید که از آن بهره ببرد.

برداشت: بها و ارزش انسان به خود او بستگی دارد، و اگر کسی به خودش بها ندهد، برای او مشکلات و سختی‌ها هیچ ارزشی ندارد. حتی برای کسانی مانند یوسف که در سختی‌ها نیز بزرگی و اهمیت دارند، زندان و چاه نمی‌تواند مانع از ارزش آنها شود.

برداشت: صدای ناله زنجیر، نغمه‌ای است از مطربانی که برای فیلان مست می‌نوازند و این صدا بر دل آسمان‌ها فریاد آزادی‌خواهانی است که بار سنگین اسارت را به دوش دارند.

برداشت: عزت و ارزش هر رشته به تعداد گوهرهایی است که در آن وجود دارد. اما خوشه‌های دل برای زلف‌های پریشان و آشفته، بار و مسئولیتی ندارند.

برداشت: شمع در باد صبحگاهی جان می‌بازد و بوی لباس یک زن زیبا به چشم پیرمردی که از عشق او رنج می‌برد می‌رسد.

برداشت: از ابر بی‌نم نمی‌توان انتظار داشت که عطش تشنگان را برطرف کند. در اینجا فشار و درد ناشی از تشنگی و سختی بر روی خار مغیلان حس می‌شود و باراندازی وجود ندارد.

برداشت: دنیا با تمام گستردگی‌اش نمی‌تواند از تأثیرات روح‌های سبک‌بال و آزاد به دور بماند، چون همان‌طور که طوفانی می‌تواند بر بیابان گرد و غبار به‌جا بگذارد، روح‌های بزرگ نیز بر زندگی و هستی اثرگذارند.

برداشت: شکوه و عظمت اسکندر بر دل‌های پاک و خالص جلوه‌گر است، و در غیر این صورت، مرد نیکوکار و دانا نتواند بر آب حیات تأثیر بگذارد.

برداشت: حسرت و دردناک بودن از سنگینی بار مشکلات کودکان بر دل من سنگینی می‌کند. اما اگر بر من چیزی نبارد، مثل درخت سرو که بار زیادی ندارد، احساس سنگینی نمی‌کنم.

برداشت: تنها چیزی که ما از زندگی داریم تماشا است، و در این دنیا مانند شبنم هستیم که در کنار ما قرار دارد، اما در حقیقت نتوانسته‌ایم از این بستان بهره‌ای ببریم.