غزل شمارهٔ ۱۲۴۴

برداشت: نور شمع و چراغ در آسمان واضح است، اما مشخص نیست که این آتش و روشنایی از کجا می‌آید و چه کسی آن را به وجود آورده است.

برداشت: این شخص به دل بسیار نزدیک است اما از نظر ظاهری از ما دور است. او به خاطر نعمت و زیبایی‌اش در این دنیا شناخته می‌شود، اما وجودش فراتر از این دنیا و مشخص است که کیست.

برداشت: مجلس آرایی که به زیبایی و دلربایی خود هیچ گاه اشاره نمی‌کند و همه چیز را به صورت پنهان نشان می‌دهد، چه کسی است؟

برداشت: در میان تمام تزویرها و بازی‌های زندگی، کسی که در باغ او نیست، نه زیبایی بهاری دارد و نه نشانه‌ای از خزان. چنین کسی چه کسی است؟

برداشت: چشمان افرادی که یوسف را می‌شناسند در لابه‌لای شلوغی و کثرت به سختی می‌تواند او را بیابد، اما در حقیقت یوسف در میان کاروان به وضوح دیده می‌شود.

برداشت: زیبایی پنهانی که از دیدنش می‌خیزد، مانند نرگسی است که یقیناً آب گمان را نمایان می‌کند. اینکه این زیبایی چه کسی است، مشخص است.

برداشت: هرچند که ظاهر و باطن نمی‌توانند به یکدیگر بپیوندند، اما در این دنیا، کسی که هم آشکار است و هم پنهان، مشخص و شناخته شده است.

برداشت: کسی که با لطف و محبتش، تمام موجودات جهان را از خواب غفلت بیدار می‌کند، مشخص است که کیست.

برداشت: آهوی آزاد و وحشی از هنر عاشقانه و فریبندگی بی‌خبر است. ولی در میان انسان‌ها، به وضوح می‌توان فهمید که چه کسی قابلیت دلبری و جذابیت دارد.

برداشت: خوشبویی و شیرینی عسل به زیبایی گل نمی‌رسد؛ با این وجود، هر کسی که لب‌هایش را شکری می‌گرداند، به وضوح می‌نمایاند که چه کسی پشت این زیبایی است.

برداشت: نقاشی بدون قلم کار هر هنرمندی نیست، تصویرسازان چهره‌های زیبا با ظرافت و دقت ویژگی‌های خاص محبوبان را نمایش می‌دهند.

برداشت: اگر خضر در تاریکی نیز تیری پرتاب کند، از مسیر او نرو. زیرا آن کسی که زندگی جاودانی را به انسان می‌دهد، روشن است که کیست.

برداشت: این جمله اشاره به این دارد که پاسخ به سوالی که عالم مغربی مطرح کرده، در وجود پیران نهفته است، اما در جوانان به وضوح قابل مشاهده است. به عبارت دیگر، wisdom و دانش در افراد مسن نهفته است، در حالی که جوانان می‌توانند آن را به راحتی نشان دهند یا نمایان کنند.